„— Tak to wydaje się nam dzisiaj. Ale musisz pamiętać, że Franklin zbadał piorun i wymyślił swoje urządzenie ponad dwieście lat temu. Potrzebna była do tego nie tylko odwaga, ale i bardzo duża jak na owe czasy wiedza oraz doświadczenie. Dzięki temu dzisiaj już nie boimy się burzy. Piorunochrony są zainstalowane na wszystkich niemal domach
— A na wsi
— Tam jeszcze nie wszystkie budynki i chaty są zabezpieczone przed piorunami. Dlatego właśnie czasem zdarzają się wypadki pożarów powstałych od uderzenia piorunu.
Władek milczał przez chwilę. Widać było, że sobie coś przypomina.
— Wiesz, tato — powiedział wreszcie powoli — gdy byliśmy latem u wujka Leona, chłopcy pokazywali mi stojącą w polu starą, samotną gruszę. Była cała rozdarta od góry do dołu, a część jej gałęzi uschła. Chłopcy mówili, że to piorun w nią uderzył.
— To jest bardzo prawdopodobne. Takie pojedyncze drzewa bardzo często padają ofiarą piorunów. Dlatego właśnie jest bardzo niebezpiecznie chronić się pod nie przed deszczem. W przypadku uderzenia pioruna w drzewo — człowieka, który jest pod nim, czeka niechybna śmierć...
— Ojej, to już lepiej jest zmoknąć, nawet do suchej nitki. Warto o tym pamiętać podczas wakacji na wsi...“(3)