„Osoby w przewlekłym stanie Wierzby mamroczą coś do siebie i otaczają niewidzialnym murem negacji wszystko i wszystkich. Niosą w sobie żal przez całe lata i nigdy nie wykładają swych kart na stół, ani nie pozwalają w nie zajrzeć. Teściowa niezadowolona, że syn sprowadził do domu synową, pozostanie dla niej uprzejma, skrywając niewidoczne dla oka napięcie. Przez całe lata nie okaże jej serdeczności i rozmawiając na jej temat z synem, będzie ją zręcznie krytykowała i umiejszała jej zasługi, znajdując satysfakcję w tej formie odwetu.
Ludzie znajdujący się w negatywnym stanie Wierzby są jak wulkan, który ciągle dymi, ale nigdy nie eksploduje. Synowa robi zakupy dla swej chorej na reumatyzm teściowej, pierze jej firany, ale jest to przyjmowane jako rzecz naturalna, nie wymagająca komentarza, a tym bardziej pochwały. Osoby spod znaku Wierzby wiedzą dobrze jak wymagać, ale nie potrafią nic dawać. Zrażają do siebie ludzi potrzebujących przyjaźni i pomocy, którzy szybko opuszczają takie osoby. W rezultacie osobnicy znajdujący się w przewlekłym stanie Wierzby są rozgoryczeni i stopniowo izolują się od swego otoczenia. Kiedyś np. lubili chodzić na kręgielnię, ale teraz bywają tam sporadycznie, ponieważ „nowy kierownik jest bardzo nieuprzejmy".“(14)